حلقه مفقوده ای به نام صنایع تبدیلی در توسعه کشاورزی استان

استان اردبیل با دارا بودن ۴۱ هزار هکتار اراضی باغی و تولید بیش از ۴و نیم میلیون تن محصولات زراعی و باغی از دیر باز دستی در تامین محصولات منطقه و حتی کشور داشته است به طوری که سالیان قبل چنین به نظر میرسید که توسعه استان مساوی و موازی با توسعه کشارزی است.

اما از وقتی بهنامجو سکان هدایت این استان را بدست گرفته سیاست توسعه را بر مبنای گردشگری بنا نهاده است.

اینکه استان اردبیل به هر طریق ممکن توسعه یابد امری بسیار مبارک و میمون است اما رویکرد تک بعدی ورشد کاریکاتور گونه فعلی باعث شده که حاصل دسترنج باغداران و کشاورزان در مسیر اضمحلال قرار گیرد و کشاورزان کاسه استیصال در دست گیرند به نحوی که طنین چه کنم چه کنمشان به تابلویی گریه و دلخراش در کنار جاده ها تبدیل شود و دل هربینند ه ای را به درد آورد.

توسعه صرف بر مبنای گردشگری بدون شک آسیبی جدی بر ابعاد دیگر وارد می کند به طوری که سرمایه ها و سرمایه گذاری ها بیشتر به سمت زیرساختهای گردشگری سوق می یابد.

وعده‌های استاندار و مسئولین جهاد کشاورزی بر ساماندهی محصولات واقعیتی است که هنوز هم پس از سالهای دراز جامه ی عمل به خود نگرفته است.

ایجاد صنایع تبدیلی همچنان وعده‌ای دلخوش کن و پوپولیستی برای باغداران در رأی گیری هایی است که هر چند سال یکبار تکرار شده و پس از مدتی به باد فراموشی سپرده می‌شود.

در دیگر نقاط دنیا- بعنوان مثال در کشور همسایه مان ترکیه- از محصولات باغی به نحو مطلوب استفاده می‌شود وبا تبدیل ضایع ترین میوه جات به پودر میوه و محصولات متنوع با بسته بندی های مناسب یاریگرکشاورزان هستند ، اما در کشور ما- که نه در منطقه ی ما -مسئولان تنها با چشم وعده ووعید به موضوع نگریسته اند و به نظر می رسد تاکنون گام مهمی در این راه برداشته نشده است.

آیا روا نیست که حمایتهایی به سان حمایت از سرمایه گذار هتل ۵ ستاره. ، از دیگر سرمایه گذاران برای ایجاد صنایع تبدیلی انجام دهیم و آنها را ترغیب به این کار نماییم ؟

آیا ایجاد صنایع تبدیلی و کارخانجات مختلف از جمله کنسرو و کمپوت سازی ،تولید مربا ، تولید ترشیجات و محصولات صنعتی دیگر باعث نمی‌شود خیل جوانان بیکار صاحب شغل شده و وضعیت اسفناک بیکاری استان را بهبود بخشند و آیا باغداران و کشاورزان با دیدن چرخه ی صنعت که محصولاتشان را به نحو مطلوب به بازار ارائه می‌دهد انگیزه بیشتری برای فعالیت نخواهند داشت ؟

سازمان جهاد کشاورزی کجای این معادله ایستاده است و نقش آن در ساماندهی این محصولات چیست و چرا شرایط به گونه ای می شود که عتباتی رئیس کل دادگستری به مسئولان سازمان جهاد کشاورزی استان در این مورد تذکر می‌دهد؟

پس از این همه نابسامانی و نابخردی، برای سال جاری چه برنامه هایی اندیشیده شده است؟

چگونه می شود که محصولات استان ما در کنار جاده‌ها به باد فنا رفته و تخریب می‌شوند اما محصولات (اروم آدا)ی استان آذربایجان غربی را به قیمت‌های گزاف خریده و بر سر سفره‌ها می آوریم. ارومیه ای که مسئولان آن امید و انگیزه را بر دلهای باغبان خسته زنده نگه داشته اند.