- شناسه خبر : 78766
- تاریخ انتشار : 28 تیر 1405 - 12:55
کاهش انرژی والدین در سالهای میانسالی به معنای فاصله گرفتن از فرزند نیست. کارشناسان خانواده میگویند حتی زمان کوتاه اما باکیفیت میتواند نیاز عاطفی کودک به توجه و همراهی را برآورده کند.

نویسنده: زهرا فولادی| کارشناس ارشد روان شناسی عمومی
بسیاری از والدین با افزایش سن، نگران کاهش انرژی و توان جسمی خود برای بازی و وقتگذرانی با فرزندانشان هستند؛ بهویژه زمانی که کودک بخش زیادی از زمان خود را با گوشی موبایل یا بازیهای رایانهای سپری میکند. اما کارشناسان خانواده تأکید میکنند که کیفیت رابطه والدین با کودک، لزوماً به توان جسمی یا ساعتهای طولانی بازی وابسته نیست.
بخوانید: شرکت ها اینگونه با آگهی دعوت مجمع در روزنامه نجات پیدا می کنند
کودکان بیش از آنکه از توصیههای مستقیم والدین بیاموزند، از رفتار، شیوه برخورد و سبک زندگی آنها الگو میگیرند. احساس امنیت، شنیده شدن، احترام و دوست داشته شدن، از مهمترین نیازهای عاطفی کودک است. بنابراین حتی اگر والدین توان بازیهای پرتحرک را نداشته باشند، همچنان میتوانند رابطهای عمیق و مؤثر با فرزند خود ایجاد کنند.
به دنیای هیجانی فرزندتان نزدیک شوید
هر روز زمانی را به گفتوگو با فرزندتان اختصاص دهید. درباره اتفاقهای مدرسه، دوستان، نگرانیها، آرزوها و موضوعاتی که برای او جذاب است، سؤال کنید و هنگام صحبت، با دقت به حرفهایش گوش دهید.
بخوانید : چگونه با یک آگهی مزایده مناقصه سود کنیم؟
اگر کودک ناراحت، عصبانی یا هیجانزده است، بهجای سرزنش یا بیاهمیت جلوه دادن احساساتش، ابتدا تلاش کنید او را درک کنید. جملاتی مانند «میفهمم که ناراحتی» یا «حق داری از این اتفاق ناراحت باشی» میتواند به کودک احساس امنیت و پذیرش بدهد.
کیفیت ارتباط را جایگزین کمیت کنید
لازم نیست والدین ساعتهای طولانی با فرزندشان بازی کنند. حتی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه زمان اختصاصی در روز، اگر بدون تلفن همراه و با توجه کامل سپری شود، میتواند تأثیر زیادی بر رابطه والد و فرزند داشته باشد.
گفتوگو، تماشای یک برنامه مورد علاقه کودک، انجام یک بازی ساده فکری یا حتی انجام یک فعالیت مشترک، میتواند جایگزین مناسبی برای بازیهای پرتحرک باشد. آنچه برای کودک اهمیت دارد، حضور واقعی و توجه والدین است.
فرصت ارتباط با همسالان را فراهم کنید
در ۱۰ سالگی، ارتباط با همسالان نقش مهمی در رشد اجتماعی و عاطفی کودک دارد. والدین میتوانند با فراهم کردن فرصت دیدار و بازی با دوستان یا ثبتنام فرزند در کلاسها و فعالیتهای گروهی، به تقویت مهارتهای اجتماعی او کمک کنند.
بخوانید: مطلبی مهم که باید از مدرک تحصیلی خود بدانید
این ارتباطها میتوانند بخشی از زمان کودک را از گوشی موبایل و بازیهای رایانهای جدا کرده و زمینه تجربههای واقعی و سازنده را برای او فراهم کنند.
خودتان را با والدین دیگر مقایسه نکنید
مقایسه خود با والدینی که انرژی یا شرایط متفاوتی دارند، نهتنها کمکی به بهبود رابطه با فرزند نمیکند، بلکه ممکن است احساس ناکافی بودن را در والدین افزایش دهد.
در نهایت، کودک بیش از آنکه به والدینی پرانرژی برای بازیهای طولانی نیاز داشته باشد، به والدینی نیاز دارد که او را ببینند، بشنوند و دوست داشتن خود را در رفتارهای روزمره نشان دهند.



