بازنشر مطلب محمد کریمی

و اما خانه معلم…

سالهاست که از احداث خانه معلم در مشگین شهر فقط نام برده میشود و در عمل جز “هیچ” برای شهرمان عایدی نداشته است؛ توجیه و فقط توجیه که اعتباری برای آن اختصاص نیافته؛ ساخت خانه معلم ممنوع است؛ اولویت ما فضای آموزشی است و… . این در حالی است که اگر نگاهی به شهرهای اطراف خود بیندازیم خواب پریشان ما تعبیر ناخوشایندی خواهد داشت و خواهیم دید که این محدودیت و نبود وممنوعیت فقط برای مشگین بوده است.

خانه معلم شهرهای همسایه ما اهر و گرمی هر کدام با اعتباری بالغ بر ده میلیارد ریال احداث شده و در حال بهره برداری است. و ما فقط برای عملکرد ضعیف خود به دنبال تدارک جوابیه و توجیه خود هستیم تا کم کاریها و خیانتهای اداره کل نوسازی و آموزش و پرورش را در لابلای شیرین کاری خود مخفی کنیم.

چرا باید اعتبار ویژه سازمان تجهیز و نوسازی مدارس کشور برای ساخت مجموعه رفاهی فرهنگیان در استان بجای احداث در شهرستان توریستی مشگین شهر در شهرهای دیگری مثل گرمی “که یک سوم شهر ما نیست و یک دهم مسافران و گردشگران ما را هم ندارد”؛ احداث شود و ما برای خوش خدمتی یکی از مدارس قدیمی خود را در داخل یک کوچه که بنایی فرتوت و فرسوده داشته و تخریبی است بعنوان خانه معلم معرفی کرده و مبالغی را هم جهت بهسازی و بزک کردن آن هزینه کنیم و فرصت را برای شهرهای خلخال، بیله سوار ، انگوت و سایر شهرهای استان دهیم.

آیا فرصت آن نشده است که کارهای زیرساختی و زیربنایی را در آموزش و پرورش شروع کنیم تا هم منبع درآمدی ایجاد کنیم و هم باقیات صالحاتی برای ما بوده و از وجدان خود نیز شرمنده نباشیم؟

آیا فرصت آن نشده است که از خود بپرسیم با خود چه میکنیم و ماندن چند روز بیشتر در صندلی گردان مدیریت ارزش سکوت و خیانت را دارد؟

افسوس و صد افسوس که فرصتها را یکی پس از دیگری از دست میدهیم و در شهری که به معنی واقعی سیاست زده شده است دور خود میچرخیم و باز فرصت سوزی میکنیم.

نوروز ٩٧ هم از راه رسید پس خانه معلم کی میخواهد در این شهر بنا شود؟

این سکوت را چه بنامیم…؟؟