راضیه پوردربانی اظهار کرد: عمر مفید ماشین‌های کشاورزی در ایران ۱۲ سال است ولی به علت این‌که برخی از کشاورزان طرز صحیح استفاده از آن را نمی‌دانند و معمولاً تا زمانی که ماشین دچار مشکل نشده است به آن رسیدگی نمی‌کنند باعث شده است که این عمر مفید کاهش یابد.

وی ادامه داد: با توجه‌به فصلی بودن عملیات کشاورزی و خسارت‌های ناشی از رکود کاری، لزوم تعمیرات و نگهداری در بخش کشاورزی نمایان می‌شود.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه محقق اردبیلی با بیان اینکه تصمیم‌گیری درباره کنارگذاشتن ماشین‌های کارکرده و جایگزینی ماشین‌های کشاورزی نو، بر پایه عاملی به نام «عمر اقتصادی یا عمر مفید» صورت می‌گیرد، ادامه داد: عمر اقتصادی در بیشتر اوقات از عمر کاری ماشین کوتاه‌تر است و مدت آن بستگی به روند وقوع میزان هزینه‌های تعمیراتی ماشین دارد، هرچند، ذکر این نکته ضروری است که گاهی با عرضه مدل‌های جدیدتری که دارای هزینه عملیاتی پایین‌تر و بهره‌وری بالاتری نسبت به مدل‌های پیشین هستند، استفاده از آن مدل‌های جدید به‌عنوان گزینه‌ای نو مطرح می‌شود.

پوردربانی با بیان اینکه استهلاک، افزایش مصرف سوخت، کارایی پایین، افزایش زمان عملیات کشاورزی و هزینه‌های تولید و تبدیل کردن محصولات به ضایعات از جمله معایب ماشین‌آلات فرسوده کشاورزی است، ادامه داد: این ماشین‌آلات بیشترین ضربه را ابتدا به منابع آبی و خاکی و اقتصاد ملی و در مرحله بعدی به فعالان این بخش وارد می‌کند.
وی اضافه کرد: انجام به‌موقع عملیات کشاورزی یکی از نکات کلیدی برای افزایش کمی و کیفی محصولات کشاورزی است و به‌عنوان‌مثال اگر گندم دیر برداشت شود، به دلیل کاهش درصد رطوبت دانه، سهمی از دانه به‌صورت ریزش از دسترس کشاورز خارج میشود و همچنین از نظر کیفی، قابلیت نانوایی آن نیز کاهش می‌یابد.

به گفته این استاد دانشگاه، استفاده از ماشین در کشاورزی زمانی توجیه اقتصادی دارد که هزینه پرداخت شده از سوی کشاورز برای ادوات، کمتر از هزینه‌ای باشد که برای کارگر می‌پردازد ولی متأسفانه قیمت ادوات با قیمت محصولات همخوانی ندارد؛ به‌طوری‌که وقتی قیمت خرید تراکتور ۲۰ درصد افزایش پیدا می‎کند، قیمت محصولات تنها ۲ درصد افزایش می‌یابد.