به گزارش شهرخوان، توسعه شهرها که در ایران قدمتی حدود نیم‌قرن دارد، موجب شد سازوکار منظمی برای اسامی معابر و پلاک خانه‌ها شکل بگیرد؛ دیگر برای نشانی دادن نمی‌شد به فلان نانوانی یا خانه بزرگ محل اکتفا کرد؛ هر چند در کلانشهرها کمیته نامگذاری معابر شکل گرفت و علاوه بر انتخاب نام معابر براساس ضوابط تعیین‌شده تابلوهای یکپارچه نام معابر هم نصب شد، اما در برخی از شهرها و مراکز استان‌ها هنوز خانه‌های بدون پلاک و معابر بدون نام وجود دارد که دردسرهای ریز و درشتی را برای شهروندان رقم زده‌ است.

خانه‌های بدون پلاک که در کوچه‌های بدون تابلو واقع شده‌اند، دردسری مضاعف برای ساکنانشان ایجاد می‌کنند؛ از خرید الکترونیکی گرفته تا نشانی دادن به نیروهای امدادی مثل آتش‌نشانی؛ معضلی که کرمانی‌ها هم با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. شهرداری و اداره ‌کل پست از مهم‌ترین متولیان در امر نصب تابلو پلاک و کدپستی بر در منازل هستند. نصب کد پستی برای احراز نشانی و سرشماری سال۱۴۰۵ نیز ضروری است.

از آنجا که پلاک‌کوبی معابر عمومی برای تصویب طرح تفصیلی شهرها الزامی است، این طرح در شهرها دنبال می‌شود.

یک پلاک تلفیقی شامل کد پستی به همراه پلاک شهرداری روی یک تابلو به در منزل شهروندان پلاک‌کوبی است.

اهمیت ثبت پلاک خانه‌ها و نشانی پستی جایی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم یکی از مهم‌ترین موارد طرح تفصیلی مشخصات مربوط به مالکیت براساس مدارک ثبتی است. طرح تفصیلی، طرحی است که کاربری زمین‌های شهری، مساحت‌ها، سرانه‌ها و تراکم‌های جمعیتی در آن مشخص می‌شود. این طرح در مدیریت کلانشهری برای تخصیص و هدایت ساخت‌وساز و صدور مجوزهای مورد نیاز کاربرد دارد. طرح تفصیلی جزئی از طرح جامع شهری و درواقع نقشه راه است؛ نقشه راهی که در آن نحوه ساخت‌وساز و تعیین کاربری زمین‌های شهری مشخص می‌شود. طرح تفصیلی برای بهسازی و نوسازی بافت‌های موجود شهری و گسترش‌های جدید شهر، برای موضوعات خاصی مثل تاسیسات، شبکه حمل‌ونقل، فضای سبز و منظرسازی شهری کارایی دارد.