مدیریت شهرها همواره با کمبود بودجه همراه است و نمی‌ تواند در زمان اندک، همه‌ی نیازها و احتیاجات شهروندان را تأمین نماید؛ از این رو باید میان اقدامات شهرسازانه اولویت‌ بندی نمود. در تعیین اولویت‌ها یکی از معیارها، خدمت ‌رسانی به بیشترین تعداد شهروندان است. اقداماتی چون توسعه‌ی حمل‌ ونقل عمومی به دلیل این‌ که به تمام شهروندان، از جمله آنان که خودروی شخصی دارند و آن‌ها که امکان استفاده از خودروی شخصی ندارند، دارای اولویت هستند.

تأکید بر اولویت حمل‌ و نقل عمومی و لزوم گسترش آن، بر زبان بسیاری از مدیران و تصمیم‌ گیران شهری جاری بوده و هست؛ اما آن ‌چه از سالیان گذشته تاکنون در شهر رخ داده، حکایت از اولویت بی‌ چون‌وچرای وسایل نقلیه‌ی شخصی دارد. تا زمانی که اولویت‌ بخشی به حمل‌ و نقل عمومی و توسعه‌ی آن در دستور کار قرار نگیرد، نه تنها معضلات ترافیکی بهبود نخواهد یافت، بلکه اوضاع روز به‌ روز بغرنج تر نیز خواهد شد.

از دلايل بوجود آمدن ترافيك در مراكز شهر اردبیل ميتوان به نبود پياده راه هاى سلامت و خدمات شهرى نظير دوچرخه و خودروهاى چند سرنشين مثل ون به تعداد كافى و وجود مدارس در بر خيابان هاى اصلى و فرهنگ رانندگى كه از وظايف راهنمايى و رانندگى در تعليم رانندگان است ميتوان به مابين خطوط راندن اشاره کرد كه در اين بحث حدودا ٨٠٪‏ ميادين شهر اردبيل فاقد خطوط خط كشى و خط كشى واضح هستند که با رفع آن ها میتوان کمک بسزایی در حل ترافیک مرکز شهر انجام داد.

از راهكار هاى روان سازى ترافيك در بزرگراههاى شهر اردبيل از جمله بزرگ راه شهدا و بسيج و سرعت بخشيدن به جابجايى مسافرين با كمترين هزينه و جلوگيرى از آلودگى هوا در سال هاى نچندان دور استفاده از خطوط ویژه‌ی اتوبوس‌های تندرو (BRT) هستند که در بسیاری از شهرهای کشورمان در حال فعالیت هستند.

شهر اردبيل نيز به شدت محتاج خطوط ويژه اتوبوس هاى تندرو است دليل اصلى نياز شهر اردبيل بار ترافيكى آن نيست بلكه دسترسى آسان و ارزان قیمت مردم شهر اردبیل به خدمات درمانى و تفريحى و آموزشى است كه در جنوب شهر تمركز يافته، زيرا هميشه سوال است كه يك شهروند ساكن شمال و شمال غربي و شمال شرقى و شرق شهر اردبيل به عنوان مثال همچون محلات ١٣گانه چگونه بدون خودروى شخصى خودشان را به مراكز تفريحى و آموزشى همچون شورابيل و دانشگاه ها و نمايشگاه بين المللى ميرسانند؟

علی مسیب زاده