به گزارش شهرخوان، طرح های “شهرهای سالم” امروزه حركت خود را به سوی رويكردی فراگير با در نظر گرفتن سياست های بهداشتی درون شهرها آغاز كرده اند. اثر جديد ديگری از “ژوزف آی شر” موسوم به “طراحی شهر سالم، 2005 ” ، نيز سياست های سالم سازی شهری يكپارچه را مورد تأكيد قرار داده است.

در اثر موسوم به “طراحی شهر سالم، 2005 “، اين گونه آمده است كه رابطه‌ای پيچيده بين محيط طبيعی، محيط ساخته شده و سلامت انسان وجود دارد. از اين رو، ارتباط هماهنگ بين عوامل مختلف فيزيكی، زيستی، شيميايی، اجتماعی – اقتصادی و روانی می‌بايست به وجود آيد و مجموعه اين عوامل است كه سلامت را تحت تأثير قرار می‌دهد. بنابراين، در طراحی و توسعه شهرها و جهت راه يافتن به شهرهايی سالم پيامدهای مربوط به موارد فوق می باید منظور گردد.

کنفرانس اسكان بشر موسوم به “كاشانه2” كه در سال 2000 در استانبول برگزار گرديد، موضوع تخريب محيط زيست به دست بشر به ويژه در نقاط شهری را مطرح و به بحث و تبادل نظر گذاشت. يكی از نگراني های جدی منعكس شده در آن كنفرانس در حول عدم سلامت رو به تزايد شهرها، مسايل ناشی از مراقبت های بهداشتی ناكافی در آنها، افزايش خشونت در شهرها و نظاير آن بود، و اين كه چگونه راهكارهايی می‌بايست اتخاذ گردد تا بتوان شهرهای ناسالم را به شهرهای سالم تبديل كرد. بر خلاف كنفرانس كاشانه يك و ساير كنفرانس های سازمان ملل در دهه‌های 1970 ، 1980 ، 1990 ، كنفرانس ياد شده بيشتر تأكيد بر نقش دولت های محلی و منطقه‌ای داشت تا نقش ها و مسؤوليت های دولتی در سطح ملي.

كنفرانس ياد شده همچنين، تأكيد فراوان بر بخش خصوصی و سازمان های غيردولتی (NGOs) داشته، تا از آن طريق بتوان سلامت شهرها را هر چه سريعتر و در سطح نقاط مختلف شهر با توجه به توانايی های موجود برطرف كرد و در عين حال حمايت های دولت های مركزی نيز از طرح های شهرهای سالم از نظر دور نگهداشته نشده است.

“بيانيه ليورپول” نيز در سال 1990 تأكيد بر اين دارد كه جهت دستيابی به شهرهايی سالم و جهت موفقيت پروژه‌هايی از اين نوع، اقدامات در سطح ملی و حتی بين‌المللی نياز است. سلامت شهری امروزه به عنوان اولويت تراز بالای بسياری از جوامع رو به توسعه (آمريكای لاتين) به حساب مي‌آيد. اين موضوع در ايران نيز از اهميت بسزايی برخوردار است. اولويت ياد شده بيشتر به خاطر رشد بي‌رويه شهرها، مهاجرت، ظهور قشرهای جديد شهري و.. است.

گردآوری: فرزاد تقی زاده

انتهای پیام