پاسداشت شاعر بلندآوازه آئینی اردبیل

رسول اسماعیل زاده دوزال، پژوهشگر ادبیات آذربایجان در یادداشتی  به جایگاه مرحوم رحیم منزوی اردبیلی شاعر آئینی و مذهبی  آذربایجان اشاره کرده و نوشته است :

نهم مرداد ماه مصادف با درگذشت شاعر بزرگ جهان تشیع و شاعر قدر قدرت ادبیات مرثیه آذربایجان استاد سخن مرحوم رحیم منزوی اردبیلی است.

 منزوی اردبیلی به همراه انور اردبیلی دو چهره ای هستند که در مکتب بیضای اردبیلی و یحیوی اردبیلی که رهبر انقلاب بر تاج الشعرا بودنش صحه گذاشت، تربیت یافتند و ادبیات مرثیه را به اوج قله ی شعر و هنر رساندند.

انور اردبیلی در عرصه ی عرفان، حکمت و وقایع نگاری، روایت فاجعه انگیز صحنه ها و منزوی اردبیلی با فن بیان منحصر به فردش و با قدرت  قصیده سرایی و  استخدام واژه های جانسوز و سوزناکش به همراه شور و شعور حسینی در عرصه مرثیه آن چنان صحنه های عاشورایی را به تصویر کشیدند که قدرت فن شعری ادبیات مرثیه را به اوج رساندند. به طوری که با توجه به هنرنمایی های این  چهار رکن رکین  شعر آذربایجان در حوزه ادبیات مرثیه یعنی بیضای، یحیوی، انور، و منزوی اردبیلی ادبیات معاصر مرثیه آذربایجان به شکل اتم و اکمل شکل گرفت. شاید اگر در دوره معاصر با در نظر گرفتن خصوصیات ادبیات دیوانی و ادبیات عاشقی و با در نظر داشت صنعت تصویر سازی قدرت فن شعری شاعران عرصه ادبیات آذربایجان ادعا کنیم که  منزوی در صدر تمامی شعرا و در اوج قله ی نظم و شعر آذربایجان قرار دارد، شاید حرفی به گزاف نگفته ایم.  زیرا در شعر منزوی اردبیلی قدرت و توانایی های شاعرانه چنان موج می زند که این مزیت و امتیاز وی را از دیگر همقطارانش جدا و با جلوه و جلال خاصی نمایان می کند. به ویژه در فن قصیده سرایی در برخی موارد حتی با استاد مسلم این عرصه خاقانی شیروانی قابل مقایسه است و حتی از حیث غنای لغوی و استخدام واژه ها و قافیه سازی و غزلوارگی قصیده هایش که کلامش را بیشتر مطبوع و جذبه دار می کند،  از او هم ممتازتر است و در این وادی مطلوبتر عمل کرده است.